Zuiver aanvaarden en de schulden

Zuiver aanvaarden betekent dat de erfgenaam de nalatenschap aanvaardt, met de goederen en met de schulden. Wie zuiver aanvaardt, wordt ook aansprakelijk voor de schulden. In het dossier is die keuze daarom geen vinkje alleen aan de kant van het actief. Naast de keuze hoort de lijst schulden, voor zover die bekend zijn. Onbekende schulden blijven als open punt staan. Zij verdwijnen niet omdat iemand al heeft aanvaard. Het passief blijft naast het actief staan.

De keuze kan blijken uit een verklaring. Zij kan ook blijken uit gedrag. Gedragen als erfgenaam kan zuivere aanvaarding zijn. Goederen meenemen of verkopen kan zo een gedraging zijn. Het dossier formuleert dat voorzichtig. Het legt vast wie welk goed heeft meegenomen of verkocht, op welke dag, en welk stuk dat laat zien. Het zet niet zelf de juridische conclusie dat daarmee is aanvaard. Die stap blijft zichtbaar als vraag, niet als een automatisch vinkje bij een bon of een foto.

Niet elke handeling hoort in dat vak. Het dossier noemt de handeling en stopt daar. Het vult geen lijst met veilig en onveilig gedrag, want die lijst zou een oordeel zijn. Een erfgenaam die een kast leeghaalt, staat met die feiten in de tijdlijn. Of dat zuivere aanvaarding is, beslist het dossier niet. De notitie kan wel zeggen dat gedrag als erfgenaam kan meetellen, zodat niemand de handeling later alleen als logistiek leest.

Zuiver aanvaarden staat naast de andere keuzes: beneficiair aanvaarden en verwerpen. Het dossier kiest niet de eerste de beste als standaard. Zolang er geen verklaring en geen beschreven gedrag is, blijft de keuze leeg. Een lege keuze is geen zuivere aanvaarding. Evenmin is een lege keuze een beneficiaire aanvaarding. Het programma vult de leegte niet omdat de familie al sleutels heeft uitgewisseld of omdat een uitvaart is geregeld. De keuze wacht op een feit.

Ervazo legt de keuze en de beschreven handelingen vast. Het spreekt geen aanvaarding uit, maakt geen akte en doet geen betaling. Het rekent niet als advies. Een beschreven verkoop blijft een feit met datum en goed. De notaris, de rechter of de Belastingdienst beslist over de concrete zaak. Tot die beslissing blijft een gedraging een beschreven feit en geen afgeronde vorm van aanvaarden.