Wat in een levensdossier hoort

Een levensdossier is er voor iemand die nog leeft. Er horen documenten in, contacten, bezit, wensen en de naam van een vertrouwenspersoon. Documenten zijn de papieren die een ander later moet kunnen vinden: aktes, polissen, een overzicht van de bank, niet de wachtwoorden daarbij. Contacten zijn de mensen die gebeld moeten worden, met een telefoonnummer dat klopt. Bezit is de woning, de rekeningen, de verzekeringen en de schulden, op het niveau van een overzicht. Wensen gaan over zorg en uitvaart. De vertrouwenspersoon is degene die mag meelezen zolang jij dat aanzet. Meer dan dat hoeft het dossier op de eerste dag niet te zijn.

Het levensdossier is geen testament. Een testament is een uiterste wil, opgemaakt zoals de wet dat vraagt, meestal bij de notaris. Een notitie in Ervazo, hoe zorgvuldig ook, is die akte niet. Wie in het dossier schrijft dat een kind het huis moet krijgen, legt een wens vast, geen erfstelling. De notaris maakt de akte, of stelt vast dat er al een akte is. In het dossier noteer je waar die akte ligt en bij welk kantoor, als je dat weet. Ontbreekt die plek, dan is dat een taak, geen reden om de wens als testament te behandelen.

Het is ook geen vervanging van de notaris. De notaris passeert aktes, legt een verklaring van erfrecht af en beoordeelt vragen over aanvaarding, legaat en legitieme. Ervazo bewaart wat jij invoert en ordent het. Het beslist niet of een tekst rechtsgeldig is. Gebruik het dossier om de afspraak met de notaris voor te bereiden: welke papieren er zijn, wie de kinderen zijn, of er een eerdere akte is. Neem de software niet mee als antwoord op een vraag die alleen de notaris kan beantwoorden. Een lege vraag in het dossier is dan eerlijker dan een zelf geschreven clausule.

Wat je invult, mag onvolledig zijn. Een onbekende bank is een open antwoord, geen verzonnen rekening. Een wens die je nog niet hebt, laat je leeg. Het sjabloon van een levensdossier vraagt naar persoon, zorg, uitvaart, geld en digitaal, en lege antwoorden mogen later. Eens per jaar loop je na of de namen en de papieren nog kloppen. Een vertrouwenspersoon die is verhuisd, een polis die is gestopt, een huisarts die stopt: dat wijzig je in het dossier, niet in een losse brief die niemand terugvindt. Het dossier is bruikbaar als het bij is, niet als het dik is.

Een levensdossier bevat documenten, contacten, bezit, wensen en een vertrouwenspersoon. Het is geen testament en het vervangt de notaris niet. Wat je erin zet, is een ordening voor jezelf en voor degene die mag meelezen. Of een wens later in een akte moet, en of het overzicht volledig genoeg is voor een boedel, blijft een vraag buiten de software. Dit is geen juridisch advies en geen belastingadvies. Voor de akte ga je naar de notaris. Voor de belasting, als die later aan de orde komt, ga je naar de Belastingdienst of naar een adviseur, niet naar dit dossier alleen.