Een vruchtgebruiktestament is een andere regeling

Een vruchtgebruiktestament is iets anders dan de wettelijke verdeling. Bij de wettelijke verdeling krijgt de langstlevende de goederen en krijgen de kinderen een geldvordering. Bij vruchtgebruik gaat het om een recht om te gebruiken en om de vruchten, terwijl de eigendom ergens anders kan liggen. Die twee regelingen lijken op elkaar als iemand in het huis blijft wonen. In het dossier zijn het geen synoniemen. De ene regel invullen met de woorden van de andere maakt de boedel onjuist.

De akte bepaalt de reikwijdte. Wie het vruchtgebruik heeft, op welk goed, en wie de eigendom heeft, staat in het testament en niet in een standaard van de software. Het dossier noemt alleen wat de akte noemt. Staat er een huis onder vruchtgebruik, dan is dat huis de post en is het vruchtgebruik een recht op die post. Staat de reikwijdte niet in de ingevoerde akte, dan blijven de velden leeg. Gokken dat het wel de hele boedel zal zijn, hoort niet.

Einde en omvang komen eveneens uit de akte. De akte kan zeggen wanneer het recht eindigt en wat er onder valt. Het dossier noteert die zin als bron, niet een zelfgekozen einddatum. Een wettelijke verdeling eindigt niet op dezelfde manier, want daar zijn de goederen al toegedeeld en resteert een vordering. Wie een einddatum van vruchtgebruik in de geldvordering zet, mengt twee stelsels. De post vruchtgebruik en de post geldvordering blijven gescheiden.

In de lijst betrokkenen krijgt iemand de rol die de akte geeft. Vruchtgebruiker is niet hetzelfde woord als langstlevende echtgenoot onder artikel 4:13. Eigenaar onder de akte is niet hetzelfde als een kind met alleen een geldvordering. Een persoon kan in de familie echtgenoot zijn en in de akte vruchtgebruiker. Dan staan beide feiten er, met hun eigen bron. Het programma leidt de ene rol niet af uit de andere.

Ervazo neemt de akte op als bron en maakt zelf geen vruchtgebruik, geen akte en geen betaling. Het rekent niet als advies. Lege velden blijven leeg tot de reikwijdte in de akte staat. De akte blijft de enige bron. De notaris, de rechter of de Belastingdienst beslist over de concrete zaak. Zolang de reikwijdte niet in de akte in het dossier staat, blijft vruchtgebruik een etiket zonder inhoud.