De taxatieopdracht is nog geen waarde

Als je een taxateur opdracht geeft, leg je drie dingen vast: de vraag, de datum en het object. De vraag is wat je wilt weten, bijvoorbeeld de waarde op de sterfdatum of de huidige waarde, en van welk goed. De datum is de dag van de opdracht, niet de dag waarop je het antwoord hoopt. Het object is het huis, de inboedel of het andere goed, met een omschrijving die het onderscheidt van de rest van de boedel. Zonder die drie is een mail naar een taxateur een los bericht. Met die drie is het een regel in het dossier. De opdracht zelf is nog geen waarde. Het bedragveld blijft leeg. Een verwachting in de mail wordt geen cijfer op de boedelpost.

Een gok van de familie of een rond bedrag uit een advertentie mag als interne notitie bestaan, met de woorden dat het een gok is. Zij vult de waarde niet. Zodra het rapport binnen is, vervangt dat rapport de gok. Je zet de waarde uit het rapport op het veld dat de opdracht noemde: sterfdatum of huidige waarde. Je schrijft de datum van het rapport en de naam van de taxateur erbij. De gok haal je weg uit het bedrag of je markeert haar als vervangen, zodat niemand haar later als bron leest. Twee velden blijven twee velden. Een rapport over de huidige waarde overschrijft niet stil de waarde op de sterfdatum. Vroeg je beide, dan horen beide antwoorden apart, elk met bron.

De opdracht bewaar je bij het object, ook nadat het rapport er is. Zo is zichtbaar welke vraag is gesteld. Een rapport dat een andere vraag beantwoordt, vult het veld niet. Stuur het terug als taak: de vraag was de sterfdatum, het stuk noemt iets anders. Deel geen waarde in het portaal voordat het rapport op de juiste regel staat. De laag bedragen blijft uit voor dit object zolang er alleen een opdracht is. Erfgenamen die een getal zien, kunnen de opdracht niet van de uitkomst onderscheiden. Medewerkers zien in de werkplek de opdracht, de lege waarde en de interne gok apart. De gok volgt niet naar een laag. Een brief die een waarde noemt voordat het rapport er is, blijft concept.

Ervazo bewaart de opdracht met vraag, datum en object, en daarna het rapport als bron van de waarde. Ervazo legt vast en rekent als een werkblad. Het verzint geen taxatiewaarde en het neemt de opdrachtmail niet als bedrag op. Het dient niets in en het betaalt niets. Het programma instrueert de taxateur niet en het betaalt geen opdracht. De medewerker koppelt het rapport aan het veld dat bij de vraag hoort. Tot dat rapport er is, blijft het bedrag leeg. Het werkblad rekent niet met een gok alsof het een beschikking is. De waarde in de boedel is het rapport, of zij is open. Een derde toestand hoort er niet te staan.