De ouderlijke boedelverdeling

Een overlijden van vóór de hervorming van het erfrecht in 2003, of een testament uit die tijd, kan oude taal gebruiken. Een ouderlijke boedelverdeling is zo een regeling uit het oudere recht. Je past artikel 4:13 van het Burgerlijk Wetboek daar niet automatisch op toe. Dat artikel is de wettelijke verdeling van het nieuwere recht. Het oudere stuk kan iets anders hebben bedoeld, met andere woorden. In het dossier noteer je het jaar van overlijden en het jaar van het testament. Liggen die vóór 2003, dan is de eerste taak: lees de akte en vraag welk regime zij gebruikt.

De woorden in de akte neem je over. Ouderlijke boedelverdeling, langstlevende, kinderen, en wat de akte over de toedeling zegt. Je vertaalt die woorden niet stil naar een geldvordering onder artikel 4:13. De vertaling is precies wat je moet laten. Zet een veld regime met de tekst uit de akte, of met de vraag welk regime de akte gebruikt als je dat nog niet kunt lezen. Een samenvatting uit een oud familiegesprek is niet de akte. Vraag het stuk op bij de notaris die het bewaarde, en noteer dat je het hebt gevraagd.

Een testament van na 2003 bij een overlijden van na 2003 lees je op zijn eigen woorden. Daar kan de wettelijke verdeling zijn uitgezet of juist niet. Dat is een andere vraag dan de oude boedelverdeling. Meng de jaartallen niet. Een dossier met een sterfdatum in 1998 blijft bij het stuk uit die tijd, ook als de afwikkeling nu plaatsvindt. De kalender van vandaag haalt het oude recht niet weg. Ervazo zet artikel 4:13 niet als standaard op een oud dossier omdat het veld anders leeg oogt.

Noteer het jaar van de akte naast het jaar van overlijden voordat je een artikel kiest. Vraag bij elke oude akte welk regime zij gebruikt, en schrijf het antwoord in de woorden van het stuk. Geen antwoord betekent geen toepassing van artikel 4:13. De wettelijke verdeling van nu is geen vertaalhulp voor een ouderlijke boedelverdeling. Ervazo maakt geen akte en kiest het regime niet.