Medicijnen op een lijst

Je houdt in het levensdossier een lijst bij van de medicijnen die je gebruikt, met de naam van de huisarts erbij. Schrijf de naam van het middel zoals die op de doos of de apotheeklijst staat. Zet er een datum bij, zodat een lezer ziet wanneer de lijst voor het laatst klopte. Werk de lijst bij als een middel start of stopt. Een verouderde naam is op een later moment lastiger dan een korte lijst die bij is. Het dossier is er zodat iemand de namen kan vinden en de praktijk kan bellen. Het is niet de plek om uit te leggen hoe een middel werkt of waarom het is voorgeschreven. Die uitleg blijft bij de huisarts en de apotheek.

Nabestaanden krijgen met deze lijst geen opdracht om een middel te blijven geven of om ermee te stoppen. Zij zijn geen behandelaars en zij hoeven geen dosering te kiezen. Zet daarom geen schema in het dossier, geen tijdstip en geen hoeveelheid. Een zin die zegt dat iemand een middel moet voortzetten of moet laten, hoort hier niet. De lijst noemt het middel en de huisarts. Wie haar leest, weet wie te bellen als er een vraag is over wat er op dit moment wordt gebruikt. De apotheek heeft het actuele overzicht. Het dossier herhaalt dat overzicht niet als een voorschrift. Een lezer die de lijst vindt, bewaart haar en geeft haar door, en beslist niet over de zorg.

Behandelwensen en een inschrijving in het donorregister zijn zaken voor de arts en voor het register, zolang je leeft. Het levensdossier wijst alleen aan of zo'n papier bestaat en waar het ligt. Schrijf de medische tekst niet over. Ervazo bewaart de antwoorden die je zelf invoert. Het programma stuurt die antwoorden niet naar een huisarts, niet naar een ziekenhuis en niet naar een notaris. Als de medicijnen wijzigen, werk je de lijst bij op de dag dat je het weet. Een naam die je niet meer zeker weet, laat je open of je vraagt de praktijk om het overzicht. Een geraden middel is erger dan een lege regel. Zet de datum van de laatste controle naast de lijst, zonder een zin die op een voorschrift lijkt.

Een levensdossier is een notitie voor later. De medicijnlijst zegt waar de namen staan en wie de huisarts is. Zij vertelt niemand om een middel te starten, te stoppen of door te geven. Het dossier benoemt hier geen erfgenaam en geen executeur. Die aanwijzing hoort in een notarieel testament, als je haar wilt. Een codicil heeft een eigen, strikt handgeschreven vorm en is deze lijst niet. Ervazo bewaart de notitie en stuurt haar niet naar een arts. Wie later de lijst leest, gebruikt haar om de praktijk te vinden, niet om zelf te behandelen. Houd de tekst kort, met een datum, en laat de zorg bij de mensen die haar mogen geven.