Kunst laat je open tot een taxateur schrijft

Een schilderij, een beeld of een ander werk dat uit de gewone inboedel wordt gehaald, krijgt een eigen regel. Aan het begin zijn een foto en een omschrijving genoeg: wat je ziet, de afmeting als je die meet, een handtekening als die leesbaar is, en waar het hangt. De waarde blijft leeg. Je zet de status op taxatie gevraagd zodra je een taxateur hebt benaderd, met de datum van dat verzoek. Tot het rapport er is, vult niemand een bedrag in omdat een vergelijkbaar werk ooit duur leek. Een herinnering aan een veiling is geen bron. Een verzonnen veilingresultaat komt niet in de lijst, ook niet als schatting.

De gewone inboedelregel en de kunstregel mogen elkaar niet overlappen. Noteer bij de inboedel dat bijzondere stukken buiten de schatting vallen. Een foto in het dossier is de bron van de omschrijving, niet van een prijs. Meer dan één werk betekent meer dan één regel, tenzij een verzameling bewust bij elkaar blijft. Dan beschrijf je de omvang en bewaar je de foto's, en blijft ook daar de waarde leeg tot één rapport de verzameling dekt. Je splitst een rapport later niet zelf in deelprijzen die er niet in staan. Wat het rapport niet noemt, blijft zonder getal.

Twee velden blijven beschikbaar, ook als beide nog leeg zijn. De waarde op de sterfdag is wat een taxateur per die datum onderbouwt. Een verzekerde som op een oude polis is een contractbedrag, geen verkoopwaarde. Alleen als je die polis als voorlopige bron markeert, mag zij in de notitie, en je vervangt haar door het rapport. De waarde nu kan het rapport zijn of een latere verkoop. Verkoopopbrengst en taxatie zijn niet hetzelfde getal. Boek een verkoop apart, met nota, en laat de taxatie als eerdere bron staan. De nota van de taxateur is een eigen post zodra zij er is. Je haalt die nota niet van de kunstwaarde af.

Een kind dat het werk al in huis had, of een bruikleen, verander je niet stilzwijgend in een overdracht. Noteer waar het werk fysiek is en sinds wanneer. Een bruikleenovereenkomst koppel je als stuk. Zonder overeenkomst is de verblijfplaats een feit en de eigendomsvraag een taak voor de notaris, zonder bedrag. De foto blijft aan de regel hangen zodat iedereen hetzelfde object bedoelt. Een titel die de familie gebruikt en een tekst achterop het werk kunnen verschillen. Zet beide in de omschrijving als je ze allebei ziet. Kies niet de mooiste naam om de regel voller te laten lijken dan het stuk is.

Een lege kunstregel is geen taxatie en geen belastingadvies. Ervazo vult geen veilingprijs in en bewaart alleen de bron die je koppelt. De bron van het bedrag is de taxateur, in een rapport met datum. Tot dat rapport er is, blijven foto en omschrijving de inhoud van de regel. De Belastingdienst is de bron voor wat een kunstvoorwerp in een aangifte betekent. Die stap zet je niet door zelf een getal te kiezen. Een schatting zonder taxateur markeer je als schatting, of je laat het veld leeg. Leeg is hier de gewone stand, niet een vergeten regel.