Een kind uit een eerder huwelijk

Een kind uit een eerder huwelijk is een kind. In de wettelijke verdeling van artikel 4:13 BW zit ook dat kind, samen met de echtgenoot of de geregistreerd partner en de andere kinderen. Het testament kan de regeling uitzetten. Doet het dat niet, dan geldt de wet ook voor dit kind. In het dossier is het een aparte betrokkene. Geen voetnoot bij de langstlevende. Geen regel onder een ander kind. Eigen naam, eigen band, eigen stukken.

De langstlevende krijgt de goederen. Dit kind krijgt een geldvordering op de langstlevende, net als de andere kinderen voor wie de verdeling geldt. De vordering is in beginsel opeisbaar bij het overlijden van de langstlevende. In het dossier staat die vordering op naam van dit kind, met de langstlevende als schuldenaar. Zij wordt niet weggelaten omdat het kind niet in het latere huishouden woonde. Zij wordt niet kleiner gemaakt in een notitie. Een kleiner deel verzint de software niet.

De andere ouder kan als feit bij de betrokkene staan, met een bron uit de burgerlijke stand. Die ouder is daarmee niet erfgenaam van deze nalatenschap. De band verklaart alleen waarom dit kind kind is uit een eerder huwelijk. Correspondentie kan naar dit kind gaan zonder via de langstlevende te lopen. Een toegang tot het portaal, als die wordt gegeven, geldt voor deze betrokkene zelf. Zo blijft het kind zichtbaar in de tijdlijn en niet alleen in een bijzin van iemand anders.

Rente op de vordering staat vaak in het testament of in de wet. Het dossier vult geen percentage in. Het bedrag van de vordering blijft leeg tot een berekening met bron er is. Schenkingen en schulden worden niet stilzwijgend aan dit kind toegerekend. Wat bekend is, staat bij de boedel. Een ander testamentair stelsel geldt alleen als de akte dat zegt. Tot die akte is gelezen, blijft de werkregel de wet, of blijft de vraag open als nog niet bekend is of een testament de wet uitzet.

Ervazo zet dit kind als volwaardige betrokkene in de verdeling en rekent niet als advies. Het maakt geen akte, doet geen aangifte en doet geen betaling. De vordering blijft een eigen post. Geen voetnoot vervangt die post. De notaris, de rechter of de Belastingdienst beslist over de concrete zaak. De vordering van dit kind blijft een eigen post tot die beslissing de omvang en de opeisbaarheid vaststelt.