Gezag en voogdij zijn niet hetzelfde

Ouderlijk gezag is de bevoegdheid tijdens het leven. Voogdij is de zorg voor een minderjarige na het overlijden van een ouder, als de voogdij aan de orde is. Die twee woorden zijn geen synoniemen. Een aantekening dat iemand tijdens het leven het gezag had, maakt die persoon na de dood geen voogd. In het levensdossier mag staan wie er is gevraagd om later voor de kinderen te zorgen. Die notitie is een herinnering aan een gesprek. Zij is niet de benoeming. De benoeming staat in een testament, of zij volgt uit een beslissing van de rechter.

Bij de omzetting van een levensdossier naar een nalatenschap neem je de notitie mee, maar je verandert het label niet. De persoon blijft de gevraagde persoon, niet de benoemde voogd, tot een testament of een rechterlijke beslissing dat zegt. Zet de bron erbij: gesprek op een datum, of een notitie zonder datum. Een notitie zonder datum is zwakker, en dat schrijf je erbij. Je schrapt de notitie niet, want zij laat zien wat er is besproken. Je promoveert haar ook niet tot akte. Ervazo zet een levensnotitie niet om in een voogdijbenoeming.

Gezag tijdens het leven kan bij één ouder liggen of bij twee. Dat feit komt uit een stuk over het gezag, niet uit de voogdij. Na een overlijden kan de langstlevende ouder het gezag houden. Dan is er niet vanzelf een voogd uit een testament nodig, en dan benoem je ook niemand op basis van een oude notitie. Of die situatie zich voordoet, laat je volgen uit de papieren: wie leefde er nog, en wat zegt het stuk over het gezag. Het dossier gokt dat niet vanuit de samenstelling van het huishouden. Een persoon die meehielp in huis, had daarmee nog geen gezag en heeft daarmee nog geen voogdij.

Houd in het dossier twee regels aan. Die twee regels blijven gescheiden. Gezag is een feit tijdens het leven, met een bron. Voogdij is een benoeming voor na de dood, uit een testament of uit een beslissing van de rechter. De notitie wie er was gevraagd, blijft een notitie. Ervazo maakt geen testament en geen beschikking.