Geregistreerd partnerschap en de wettelijke verdeling

Een geregistreerd partnerschap volgt in het erfrecht de lijn van de echtgenoot. Is er daarnaast een of meer kinderen, dan geldt de wettelijke verdeling van artikel 4:13 BW, tenzij het testament die regeling uitzet. De geregistreerd partner is dan de langstlevende die de goederen krijgt. De kinderen krijgen een geldvordering, in beginsel opeisbaar bij het overlijden van de langstlevende. In het dossier staat het partnerschap in hetzelfde vak als het huwelijk voor deze vraag, met de registratie als bron.

De bron is de registratie, niet de gewoonte om iemand partner te noemen. In het dossier hoort het stuk of de vermelding uit de burgerlijke stand, met de datum. Zonder die bron blijft de status leeg, ook als de personen al jaren samen een huishouden voeren. Een samenlevingscontract vult dit vak niet. Een gemeenschappelijke rekening vult het niet. Alleen de registratie zet de persoon op de lijn van de echtgenoot voor de wettelijke verdeling.

Een lat-relatie doet dat niet. Wie apart woont en geen huwelijk en geen geregistreerd partnerschap heeft, staat niet als langstlevende onder artikel 4:13. Geen goederen van rechtswege. Geen geldvordering van kinderen op die persoon uit de wettelijke verdeling. In het dossier krijgt die persoon de band die bij de feiten past, zonder de rol van geregistreerd partner. Een testament kan alsnog iets toekennen. Dat is dan de akte, niet het partnerschap.

Kinderen bij een geregistreerd partnerschap staan elk als eigen betrokkene, met een eigen vordering als de wettelijke verdeling geldt. Het partnerschap zuigt die vorderingen niet op tot één regel op naam van de langstlevende. Zet het testament de verdeling uit, dan geldt de akte, net als bij een huwelijk. Het dossier gebruikt niet een lichtere versie omdat het woord echtgenoot ontbreekt. De wet zet het geregistreerd partnerschap op die lijn. De software doet daar niets bij en niets af.

Ervazo legt de registratie en de verdeling vast zoals de stukken die tonen. Het rekent niet als advies, maakt geen akte en doet geen aangifte en geen betaling. Een lat-relatie blijft buiten dat vak. De notaris, de rechter of de Belastingdienst beslist over de concrete zaak. Een lat-relatie blijft buiten de wettelijke verdeling tot een ander stuk, gelezen door die instantie, iets anders bepaalt.