Een erfenis verwerpen bij de rechtbank

Verwerpen van een nalatenschap gebeurt bij de rechtbank. Een familiebericht is dat niet. Een bericht in de familiegroep is dat niet. Een zin in een rouwkaart is dat niet. In het dossier telt een verwerping pas als het stuk van de rechtbank er is, met datum en naam van de persoon die verwerpt. Tot dat stuk er ligt, blijft de keuze leeg of blijft een voorgenomen verwerping als voornemen staan, duidelijk gescheiden van de keuze zelf.

Wie verwerpt, staat niet als erfgenaam met een breuk. De persoon blijft wel betrokkene, want de verwerping is een feit over die persoon. Het erfdeel wordt niet door de software doorgeschoven naar iemand anders. Wie daarna erfgenaam is, komt uit de wet of uit het testament, gelezen buiten dit programma. Het dossier laat de breuk leeg of laat de eerdere breuk vervallen met de verwerping als bron, zonder een nieuwe breuk te verzinnen.

Een minderjarige kan niet zelf verwerpen. De kantonrechter heeft daar een rol. Hoe die rol precies loopt, beschrijft dit dossier niet en vult de software niet in. Er staat dat de betrokkene minderjarig is, met de geboortedatum als bron. Een verwerping wordt niet vastgelegd op grond van een bericht van een ouder alleen. Er hoort een stuk waarin de kantonrechter een rol heeft. Zonder dat stuk blijft de keuze van het kind leeg.

Verwerpen is iets anders dan beneficiair aanvaarden en iets anders dan niets doen. Niets doen vult het dossier niet in als verwerping. Een kind dat zwijgt, staat niet als verwerpend. Een partner die de sleutel heeft, staat daar evenmin. Alleen het stuk van de rechtbank, of bij een minderjarige het stuk waarin de kantonrechter een rol heeft, draagt de keuze. Andere papieren kunnen ernaast liggen als correspondentie. Zij worden niet hernoemd tot verwerping.

Ervazo dient de verwerping niet in en maakt geen akte. Het ordent het stuk als het er is en rekent niet als advies. Het doet geen aangifte en geen betaling. Een familiebericht blijft correspondentie. De rechtbank is de bron van de keuze. De notaris, de rechter of de Belastingdienst beslist over de concrete zaak. Tot het stuk van de rechtbank in het dossier ligt, is een verwerping geen feit.