DigiD van de overledene gebruik je niet

DigiD is persoonlijk. Het account hoort bij één levende persoon en eindigt als die persoon overlijdt. Een erfgenaam neemt DigiD niet over, ook niet voor één keer, en ook niet om nog een toeslag of een brief te zien. Inloggen als de overledene is geen shortcut in de executele. Het dossier mag wel vastleggen dat er een DigiD was. Meer dan dat hoort er niet in: geen gebruikersnaam, geen wachtwoord, geen sms-code en geen herstelmail. Het levensdossier volgt dezelfde grens zolang iemand leeft. Het mag noteren dat DigiD bestaat. Het bewaart de gegevens waarmee je inlogt niet. Na de dood blijft die grens staan.

De route is de aangifte van het overlijden, niet een login. De gemeente verwerkt het overlijden in de registratie, en die registratie is het kanaal waarlangs overheidsinstanties het bericht horen te krijgen. Dit stuk beschrijft niet elke koppeling en verzint geen termijn waarop elk loket is bijgewerkt. In het dossier zet je dat DigiD niet wordt gebruikt, en dat het overlijden via de gewone aangifte loopt. Komt er nog post die om een DigiD-handeling vraagt, dan schrijf je het loket aan zonder in te loggen. Je legt uit dat de persoon is overleden en vraagt welk papier zij buiten DigiD om willen hebben. Het antwoord bewaar je bij die instantie, niet in een gedeeld wachtwoordveld.

Een taak die zegt DigiD overnemen, hoort niet op de lijst. De taak zegt: niet inloggen, wel noteren dat het account bestond, en het overlijden langs de aangifte laten lopen. Vindt iemand een brief met een code of een brief die om activering vraagt, dan gaat die brief niet het portaal in als hulpmiddel. Noteer dat de brief er is en aan welk loket je buiten DigiD om hebt gevraagd wat ermee moet. Ervazo bewaart die brief en het antwoord. Het verstuurt ze niet. Het wordt ook geen kluis voor codes. Een code in een notitie die erfgenamen kunnen lezen, is precies de fout die dit stuk wil voorkomen.

DigiD van de overledene gebruik je niet, ook niet met goede bedoelingen en ook niet één keer. Het dossier en het levensdossier mogen vermelden dat het account bestond. Zij bewaren de inloggegevens niet. De aangifte van overlijden is de route, niet een scherm met een gebruikersnaam. Wie toch inlogt, haalt gegevens op een manier die het dossier niet kan verantwoorden en die de registratie niet vervangt. Dit is geen juridisch advies. Dat het overlijden in de registratie komt, bevestigt de gemeente via de aangifte. Wat een loket daarna nog op papier wil, bevestigt dat loket. De notaris bevestigt niet een DigiD en vraagt er geen toegang toe.