Beneficiair aanvaarden als de schulden onduidelijk zijn

Beneficiair aanvaarden is een vorm van aanvaarden die bescherming kan bieden als de schulden onduidelijk zijn. De nalatenschap wordt dan niet op dezelfde manier aanvaard als bij zuivere aanvaarding. In het dossier is dat een eigen keuze, naast zuiver aanvaarden en verwerpen. De reden mag er in gewone taal bij: de schulden zijn nog niet in beeld. Die reden is een motivering van de stand van het dossier, geen advies om deze keuze te doen.

De procedure loopt via de rechtbank. Het dossier noemt die route en stopt met de uitwerking. De stappen worden hier niet uitputtend beschreven, en zij horen ook niet als een volledige checklist in de software alsof daarmee de procedure is gedaan. Er komt een feit als het er is: een verklaring is ingediend, op een datum, bij de rechtbank. Ontbreekt dat feit, dan staat de keuze niet als afgerond. Een voornemen in een familiegroep is geen indiening.

Onduidelijke schulden blijven onduidelijk. Beneficiaire aanvaarding is geen reden om de passiva leeg te laten of om schulden te schrappen. Bekende schulden blijven staan met bron. Mogelijke schulden blijven als vraag staan, met wie het antwoord moet geven, zoals een bank of een crediteur. Het dossier scheidt de keuze van aanvaarden en de inventaris van schulden. Het ene vinkje ruimt het andere niet op. Een open vraag naar een schuld blijft een open vraag.

De boedelbeschrijving wordt daarna niet minder nodig. Goederen en schulden horen naast elkaar, met de waarde op de overlijdensdatum en de bron. Een beneficiaire keuze verklaart niet dat het saldo positief is. Zij verklaart evenmin dat een erfgenaam niets meer met de schulden te maken heeft. Wat de keuze precies doet voor de aansprakelijkheid, laat het dossier over aan de stukken en aan de beslissing buiten de software. De software vult die gevolgtrekking niet in.

Ervazo legt de keuze en de bekende indiening vast, voor zover die in het dossier zijn gezet. Het dient niets in bij de rechtbank, maakt geen akte en doet geen betaling. Het rekent niet als advies. De route blijft een verwijzing, geen afgevinkte procedure. De notaris, de rechter of de Belastingdienst beslist over de concrete zaak. De procedure blijft een procedure van de rechtbank, geen stappenplan dat hier compleet is.