As en urn noteer je als vindplaats, niet als waarde

As is geen goed met een prijs en geen post op de actiefkant van de boedel. Een urn heeft geen waarde die je schat om de lijst compleet te maken. Wat het dossier nodig heeft, is de vindplaats en de wens. De wens komt uit het levensdossier of uit de aanwijzing van de uitvaartverzorger, niet uit een stemming aan tafel na de dag. Schrijf waar de as is: bij de verzorger, in een urn thuis, of bijgezet op een plek die het papier noemt. Schrijf ook wie dat papier heeft afgegeven en op welke datum. Een herinnering zonder vindplaats is een taak, geen afgedane regel.

Het levensdossier kan tijdens het leven al hebben vastgelegd wat iemand met de as wilde. Die tekst blijft een wens. Zij wordt geen eigendom en geen legaat alleen omdat zij in het dossier staat. De uitvaartverzorger heeft vaak een eigen instructie: waar de as wordt bewaard, tot wanneer de verzorger haar houdt, en wie haar mag ophalen. Neem die instructie over zoals zij is geschreven. Verzin geen bewaartermijn als de verzorger die niet noemt. Staat de wens in het levensdossier haaks op de instructie, dan noteer je beide en laat je de verzorger zeggen welke stap nu open is. Je kiest niet in een notitie een derde bestemming.

Op de regel staan de vindplaats, de drager van de wens en de datum van de laatste mededeling. Namen van mensen die de as mogen meenemen, komen erbij als de verzorger of het papier die namen noemt. Een familielid dat niet op dat papier staat, krijgt geen sleutelrol in het dossier omdat het praktisch lijkt. De as gaat niet naar de verdeling als een voorwerp dat moet worden gewaardeerd. Is er een factuur van de verzorger, dan hoort die bij de uitvaartkosten, niet bij de as zelf. De asregel blijft zonder bedrag. Ervazo bewaart de notitie en, als je de verzorger schrijft, de brief en het antwoord. Het verstuurt ze niet.

As en urn horen in het dossier als vindplaats en als wens, niet als actief. De bron is het levensdossier of de instructie van de uitvaartverzorger. Waar die twee zwijgen, blijft de regel open. Niemand vult de bestemming aan met een gebruikelijk gebaar. Dit is geen juridisch advies. Wat er met de as mag gebeuren, bevestigt de uitvaartverzorger aan de hand van de opdracht en de wens. Is er een plek op een begraafplaats of bij de gemeente nodig, dan bevestigt die instantie de bijzetting. Of een testament de wens als uiterste wil bevat, bevestigt de notaris, niet dit stuk.